"Kupowałam z nieufnością, miedź kojarzyła mi się z tanim towarem z targu. A tu wykończenie naprawdę staranne, brzegi gładkie. Pracuję rękami cały dzień i po dwóch miesiącach ani śladu wgniecenia. Taki mały punkt zaczepienia w ciągu dnia. Zamówiłam drugi dla siostry."

"Nie wierzyłam w takie rzeczy i szczerze mówiąc dalej nie wierzę, nie wmówię sobie, że kawałek metalu coś leczy. A jednak od kiedy ją noszę, łatwiej mi się wyciszyć. Może to kwestia tego, że mam w ręku coś konkretnego. Wiem tylko, że mam w głowie więcej spokoju, i to mi wystarcza."

"Miałam już trzy miedziane bransoletki z internetu, wszystkie cienkie jak folia, jedna pękła po dwóch miesiącach. Ta to zupełnie inna klasa, czuć ciężar w dłoni. Noszę codziennie od czterech miesięcy i nadal trzyma kształt. A jak czuję, że wszystko się na mnie wali, przekręcam ją kilka razy na nadgarstku i biorę oddech."

"Ostatni rok był u nas ciężki, choroba w rodzinie, dużo nieprzespanych nocy. Ten naszyjnik kupiłam sobie mniej więcej wtedy i został ze mną. Noszę go pod ubraniem, nikt go nie widzi. Kiedy w środku dnia robi się ciężko, po prostu go dotykam i przypominam sobie, że nie muszę wszystkiego udźwignąć sama. Noszę go bez przerwy od ośmiu miesięcy."

"Kupiłam przed wakacjami i przeszła próbę ogniową, piasek, codzienne bieganie za dziećmi po plaży. Zapięcie ani razu nie puściło, a poprzednią zgubiłam po dwóch tygodniach właśnie przez byle jakie zapięcie. W ogóle jej nie czuję. Jest po prostu moja."

"Trzy dzieci, praca na cały etat, mąż który 'pomaga' jak ma czas. Przez piętnaście lat nie kupiłam sobie niczego bez powodu, zawsze były buty dla kogoś, wycieczka szkolna, prezent na komunię. W tym roku kupiłam ten naszyjnik. Bez okazji, bez poczucia winy, po prostu dla siebie. Czuję go cały czas na szyi, jakby ktoś w końcu powiedział: ty też się liczysz. Zamówiłam już drugi, dla siostry."